Σκουπίδια στη θάλασσα

Απο φυλλάδιο της helmepa.gr | Ελληνική ένωση προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος

Ντομάτες με φέτα στο φούρνο - Μπουγιουρντί

Πρόκειται για μια απλή και απέριττη συνταγή που μπορείτε να την ετοιμάσετε σε χρόνο ρεκόρ! Είναι ότι πρέπει για μεζεδάκι!

Λοιπόν τι θα χρειαστείτε :

• Τυρί φέτα
• Ντομάτα
• Ελαιόλαδο
• Ρίγανη
• Πιπεριά (αν θέλετε)

Αρχικά κόβετε το τυρί σε λεπτές (αλλά όχι πολύ λεπτές) φέτες. Το ίδιο κάνετε και με την ντομάτα και την πιπεριά. Στη συνέχεια βάζετε το τυρί σε ένα πυρίμαχο σκεύος. Πάνω στο τυρί βάζετε μια φέτα ντομάτα και μια φέτα πιπεριά. Ρίχνετε λίγο λαδάκι, λίγη ρίγανη και το βάζετε στο φούρνο στο γκρίλ. Το βγάζετε όταν δείτε ότι η ντομάτα έχει μαραθεί (μην καεί όμως ε;) και οτι η φέτα έχει αρχίσει να παίρνει λίγο χρώμα (πολύ λίγο).

Μπορείτε να το κάνετε και χωρίς την πιπεριά!

That's all!

(Μπορεί να βάλω και φωτογραφίες αργότερα το απόγευμα!)

Τρομαχτικό σπίτι - Λεχώνια

Ενώ κατεβαίναμε από ένα χωριό του πηλίου (Άγιος Βλάσιος) με το μηχανάκι, είδα από μακριά κάτι ψηλά και παράξενα δέντρα μέσα σε ένα οικόπεδο. Όταν πήγαμε κοντά ανακάλυψα ότι δεν ήταν μόνο τα δέντρα, αλλά όλο το σκηνικό που έκαναν την ατμόσφαιρα λίγο τρομαχτική.

Πίσω από τα δέντρα υπήρχε ένα μεγάλο σπίτι, έτοιμο να καταρρεύσει, με σκαλωσιές που στην αρχή φαινόντουσαν καινούριες και σκέφτηκα ότι επιδιορθώνουν το σπίτι. Αλλά όταν πρόσεξα καλύτερα είδα πως ακόμη και οι σκαλωσιές ήταν πολύ παλιές. Σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος απότομα. Ελπίζω να μην είχε συμβεί κάτι σοβαρό.

Μέσα στον τεράστιο κήπο είχε μια άδεια μεγάλη πισίνα και σκαλιά που οδηγούσαν κάτω απο τον κήπο. Δεν τα κατέβηκα όμως.. δε τρελάθηκα ακόμη :P

Και γενικά στον κήπο είχε τρύπες μικρές και μεγάλες (σαν ήλιο-οροφές) μέσα από τις οποίες έβλεπες το υπόγειο.

Αν ξέρει κανείς κάτι για αυτό το σπίτι ας σφυρίξει για να το μάθουμε και εμείς!

Το σπίτι είναι στα Λεχώνια (όλα τα τρομαχτικά σπίτια εκεί μαζεύτηκαν;) και δεν είναι το γνωστό στοιχειωμένο σπίτι. Είναι άλλο! :P

DSLR camera και βασικά αξεσουάρ

Μπορεί να μην πήρα την Kodak P880 που έλεγα σε προηγούμενο post. Πήρα όμως την Nikon D60! Είναι καταπληκτικήηηηη!


Προς το παρόν βέβαια έχω έναν κανονικό φακό αλλά σύντομα θα αγοράσω κάποιον καλύτερο. Είτε wide angle είτε τηλεφακό. Αλλά και αυτός ο φακός που έχω είναι αρκετά καλός.

-----------------------------------------------------------

Αν σκέφτεστε και εσείς να αγοράσετε μια DSLR φωτογραφική μηχανή να τι άλλο θα ήταν καλό να αγοράσετε μαζί :

• Ένα τρίποδο (Είναι απαραίτητο σε περιπτώσεις που θέλετε να χρησιμοποιήσετε μεγάλους χρόνους έκθεσης ή βρίσκεστε σε σκοτεινό περιβάλλον)
• Αντιστατικό μαντιλάκι καθαρισμού για τους φακούς σας. Δεν θα θέλατε να φαίνονται στην αγαπημένη σας φωτογραφίες σκόνες ή δαχτυλιές.
• Φίλτρο UV (Προστατεύει τον φακό σας από την σκόνη, τις ακτίνες UV του ήλιου κ.α.) Για κάθε φακό σας καλό θα ήταν να έχετε και ένα φίλτρο UV. Καλύτερα να χαλάσει το τζάμι του φίλτρου παρά ο ίδιος ο φακός.
  
• Πολωτικό φίλτρο. Εξαλείφει τις αντανακλάσεις του φωτός και δίνει στον ουρανό πιο έντονο χρώμα. Είναι ότι πρέπει για φωτογραφίες τοπίου. Βοηθάει σε φωτογραφήσεις του νερού και μέσα απο τζάμι.
  
• Τσάντα μεταφοράς. Διευκολύνει την μεταφορά της μηχανής σας και των εξαρτημάτων της και συγχρόνως προστατεύει τον εξοπλισμό σας.
  
• Κάρτα / ες μνήμης. Διαλέξτε το μέγεθος της κάρτας ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα των φωτογραφιών που θέλετε να βγάλετε. Οι φωτογραφίες μεγαλύτερης ποιότητας καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο στην μνήμη οπότε θα "χωρέσουν" λιγότερες φωτογραφίες.

Αυτά για αρχή. Αν σκεφτώ κάτι άλλο θα σφυρίξω κλέφτικα!

Φεγγάρι μου χλωμό

Μερικές φορές κοιτάω το φεγγάρι και το βλέπω τόσο ήρεμο που το ζηλεύω. Έχει αυτό το απαλό φως που σου στέλνει κύματα ηρεμίας και αγαλλίασης. Θα ήθελα κάποιες στιγμές (όχι για πολύ γιατί δεν θα το άντεχα :P) να μπορούσα να μεταφερθώ στη σελήνη και να κάτσω εκεί λίγη ώρα μέχρι να ηρεμήσω ή μέχρι να μου μεταδώσει την δική της ηρεμία. Κάτι σαν εξοχικό σπίτι. Όποτε θέλω να μείνω μόνη και να χαθώ στην ησυχία της σκέψης μου να μπορώ να “πεταχτώ” μέχρι το φεγγάρι. Να κοιτάω κάτω τη γη και να ξεφεύγω από τα άγχη της καθημερινότητας. Να ξαπλώνω στην επιφάνεια του φεγγαριού και να θαυμάζω την θέα της γης απέναντι. Γιατί η αλήθεια είναι πως τώρα τελευταία η γη από κοντά δεν είναι πολύ όμορφη. Από το φεγγάρι όμως υποθέτω θα φαίνεται σαν ένα ειδυλλιακό μέρος. Τουλάχιστον από κάπου φαίνεται ωραίος αυτός ο πλανήτης... ακόμα...

Τρία γατάκια κάθονταν

Τα είδα σε μια βόλτα που κάναμε στον Άναυρο του Βόλου και είπα να τα φωτογραφίσω. Μια όμορφη οικογένεια που ξεκουράζεται στο "σπίτι" της. :)

Επιστροφή με ένα απο τα "έργα μου" :P

Έχω να ασχοληθώ με το blog πάααααρα πολύ καιρό λόγω δουλειάς και μιας και επέστρεψα για λίγο είπα να μοιραστώ μαζί σας μια από τις πρώτες μου δουλειές. Η παρακάτω φωτογραφία είχε χαλάσει από το νερό και την υγρασία. Το ένα αυτί του εικονιζόμενου έλειπε ολόκληρο και δουλειά μου ήταν να κάνω την φωτογραφία να μοιάζει με καινούρια, αντικαθιστώντας το αυτί και διορθώνοντας μερικές λεπτομέρειες.


Δείτε τα αποτελέσματα στην δεύτερη φωτογραφία!

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το site : www.ds-creative.gr

Ελπίζω από δω και πέρα να γράφω τις χαζομαρούλες μου στο blog πιο συχνά! :D

Χρόνια πολλά σε όλους και Χριστός ανέστη!

Διαχρονική παγίδα

Είχα δει παλιότερα σε ένα ντοκιμαντέρ για μια παγίδα που είχαν κάνει για να πιάσουν ένα μεγάλο ζώο σαν κροκόδειλο (υποτίθεται από την προϊστορία).

Σε αυτή την παγίδα, είχαν τοποθετήσει κάτι πασσάλους βαθιά χωμένους στο χώμα και τους είχαν ενώσει με πολλές σειρές από τριχιά. Η παγίδα σχημάτιζε ένα μεγάλο Λ. Στην κορυφή της παγίδας είχαν βάλει τροφή ώστε να την μυρίσει το ζώο και να πάει προς το μέρος της. Όταν όμως προχωρούσε μέχρι τέρμα παγιδευόταν γιατί δεν μπορούσε να κάνει όπισθεν. Και ενώ είχε πια φάει την τροφή-δόλωμα στη συνέχεια καταλάβαινε ότι είχε πιαστεί κορόιδο αλλά δεν μπορούσε πια να κάνει πίσω.

Αυτή η παγίδα έχει εφαρμογές και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Πολλές φορές βλέπουμε στο βάθος κάτι ωραίο, όπως λεφτά, φαΐ, την ευτυχία. Και προχωράμε - προχωράμε, μέχρι που βλέπουμε ότι το βραβείο έρχεται με ένα τίμημα. Το να μην μπορείς να πας πίσω και να μένεις παγιδευμένος εκεί για πάντα.

Στο ντοκιμαντέρ όμως το ζώο άρχισε να παλεύει με τα σκοινιά και να σπρώχνει τους πασσάλους με όλη του την δύναμη. Και στο τέλος κατάφερε να ελευθερωθεί. Θα μπορούσε να είχε εγκαταλείψει τις προσπάθειες και να έμενε εκεί, έρμαιο των ανθρώπων...

Υ.Σ. "Συγχωρέστε το ανύπαρκτο ταλέντο μου στην ζωγραφική :P"

Υπάρχουνε στιγμές - Χ.Δάντης

Υπάρχουνε στιγμές που κλαις ενώ γελάς

και άσχετα μιλάς για να κρυφτείς

Τα όρια περνάς και ζεις πειρατικά

και στήνεις σκηνικά να τρελαθείς

Υπάρχουνε στιγμές που ξέρω πριν μου πεις

διαβάζω τις γραμμές της μοναξιάς

είμαι μόνη μου κι εγώ, πέρασα πολλά

και σαν κι εσένα κρύβομαι καλά

Υπάρχουνε στιγμές που ξέρω πριν μου πεις

διαβάζω τις γραμμές της μοναξιάς

Υπάρχουνε στιγμές που τρέμεις τη σιωπή

κι αυτά που θα σου πει κρυφά στ’ αυτί

Μια πρόφαση ζητάς, κανένας πουθενά

και κρέμεσαι ξανά σε μια κλωστή

Υπάρχουνε στιγμές που ξέρω πριν μου πεις

διαβάζω τις γραμμές της μοναξιάς

είμαι μόνη μου κι εγώ, πέρασα πολλά

και σαν κι εσένα κρύβομαι καλά

Υπάρχουνε στιγμές που ξέρω πριν μου πεις

διαβάζω τις γραμμές της μοναξιάς

("Υπάρχουνε στιγμές που κλαις ενώ γελάς και άσχετα μιλάς για να κρυφτείς"... Πόσο σπάνιες να είναι οι στιγμές που γελάς ενώ γελάς; Ποια ήταν η τελευταία φορά που γέλασες με όλη σου την ψυχή; Χωρίς αυτό το κάτι, να σε κρατάει και να σε χαλιναγωγεί; Πόσες φορές ένιωσες πραγματικά ευτυχισμένη και πόσο κράτησε; Τι γίνεται όταν η μελαγχολία, σου έχει γίνει πια συνήθεια;)

Μουχλιασμένη κατάσταση

Πριν λίγες μέρες πήγα σε γνωστή αλυσίδα super market για να αγοράσω τα βασικά. Λίγο τυρί, λίγο κοτοπουλάκι, πολλές σοκολάτες κτλ κτλ.

Και έπεσε το μάτι μου πάνω σε κάτι κεσεδάκια με μουσταλευριά. Καθώς τα κοιτούσα αδιάφορα, βλέπω μια πράσινη απόχρωση με λίγο χνούδι γύρω γύρω , να ξεχωρίζει μέσα στις συσκευασίες.

Ρε παιδιά; Η μουσταλευριά πρέπει να έχει μούχλα; Γιατί μπερδεύτηκα... Όλες οι συσκευασίες ήταν έτσι. Τι να πω...