Παναγιώτης Ραφαηλίδης - H συνάντηση (Φαντασία)

Ζω όταν βλέπω το πρωϊ τα μάτια σου
λες κι είναι δώρο το φιλί κι η ανάσα σου
πώς έρωτά μου φως μου εσύ απ΄αυτή τη συνάντηση
τόσα μυστήρια που είχα εγώ στη ψυχή πήραν απάντηση
πες μου εσύ

Αν είναι αυτό πραγματικό τότε τί είναι φαντασία
να μου μιλάς να σε κοιτώ να΄χει η ζωή μου σημασία
αν είναι αυτό αληθινό τότε το ψέμα πού αρχίζει
να με φιλάς να είσαι εδώ μη σταματάς να μου λες σ΄αγαπώ

Ζω ψάχνω μέσα στη σιωπή τα σημάδια σου
καις, σαν δεντράκι έχω καεί απ΄τη λάβα σου
πώς έρωτά μου φως μου εσύ απ΄αυτή τη συνάντηση
τόσα μυστήρια που είχα εγώ στη ψυχή πήραν απάντηση
πες μου εσύ

Αν είναι αυτό πραγματικό τότε τί είναι φαντασία
να μου μιλάς να σε κοιτώ να΄χει η ζωή μου σημασία
αν είναι αυτό αληθινό τότε το ψέμα πού αρχίζει
να με φιλάς να είσαι εδώ μη σταματάς να μου λες σ΄αγαπώ

Ζω όταν βλέπω το πρωϊ αχ τα μάτια σου